سلام 

امروز می خوام یه خاطره تعریف کنم تویه

روزه آفتابی تو محوطه ی خوابگاه

یه روز که نشسته بودم غرق فیزیولوژی بودم دو تا مورچه توجه منو به خودشون جلب کردن

 یکی که یه پیله ی سنگین تو دستاش بود و داشت می رفت سمت پنجره ی اتاق ما که تو طبقه ی دوم بود

می رفت ومی افتاد  و هر بار که می افتاد باز شروع می کرد  جالب اینکه هر بار هم نوع رفتنش رو عوض می کرد یه بار عقب عقب یه بار کجکی و...بعد اینکه حدود ۴۰ یا ۵۰ بار افتاد آخرین برا موقعی دیدمش که کنار پنجرهی اتاق ما بود 

 اما مورچه ی بعدی یه مورچه ی پر انرژی که اونم کمی با فاصله با اون یکی داشته سمت همون لونه می رفت

 اونم  بعد چند قدم باز می افتاد اما هر بار بی درنگ و با شتاب مثل قبل مسیر رو پیش می گرفت بدون هیچ تاملی 

 تا این که باز افتاد بلند شد تا دوباره حرکت کنه تا خواست بره بالا عنکبوتی که انگار مدتها چشم به اون دوخته بوده با تاری که سره راهش تنیده بود اونو گرفت

مورچه تقلا می کرد تا اینکه از حرکت ایستاد 

خواستم آزادش کنم اما به خودم گفتم این سرنوشت راهی بود که رفت  هدف شاید خوب بود اما مسیر ونوع حرکت ...

اون روز فهمیدم درسته فیزیو بسیار مفد وشیرینه اماطبیعت بهترین درسا رو  توخودش داره درسی که اون مورچه ها یادم دادن شاید هیج انسانی نمی تونست یادم بده

 راستی تیر ماهی های عزیز تولدتون مبارک

 مخصوصا بابای گلم و دوستان عزیز  آقای هاشمی و همه ی تیر ماهیا راستی خاندان ما ۹ تیر شاهد دوقلوهای پسر تیر ماهی بود

سال ها دل طلب جام جم از ما می کرد...:

وشاعری دل خسته از دنیایه دور

......................................................سهراب

عجب صبری خدا دارد اگر من جای او بودم....

وشاید خواستم لحظه ای با تو باشم  نگو هرگز 

در این خلوتگه تنهایی من لحظه ای قدم بگذار  نگو هرگز

وشاید خواستم لحظه ای، تنها به حال هر.............نگو هرگز  

                                                                   نگو هرگز خدای من

سوداي...

تو مي گفتي كه شب هايت هزاران كهكشان دارد

ولي تك اختر چشمت فروغ از ياد من دارد

چه شب هايي كه ما باهم حديث عشق مي گفتيم

از آن شب هاي باراني دلم صد داستان دارد

چه شب هايي كه ابري بود ودل غمگين،نفس سنگين

تو مي گفتي كه هر ابري به پشتش آسمان دارد

تو مي خواندي برايم شعري از آزادگي اميد

هم اكنون از فراقت جان اسارت در جهان دارد  

                                                          « سروناز»

مسافر

مسافر لحظه اي تنها درنگي

براي اين رفيق آشنا كن

مرا اي نازنين هنگام رفتن

زكنج قلب خود تنها صداكن

مسافر مرد باران كن درنگي

مرا از كنج اين محنت رها كن

مسافر لحظه اي اينجا بياسا

مرا بامهرباني آشنا كن

تو از باراني ومن چون سرابي

مرا باچشمه ي عشق آشنا كن

اما زیباست خیلی زیبا

                                   آخ که چقدر برفو دوست دارم

                             ولی کاش بارون میومد

                                         زیباترین پدیده ی هستی

                                             مدتیه به مهم ریختم گاهی احساس میکنم دیوونه شدم 

                                       ولی خودمونیم دیوونه ها ( البته امیدوارم این لفظ توهین قلمداد نشه)

                                                       براخودشون عالمی دارن . یه مدته که از همه آدما بدم اومده

                                                     چی فکر می کردیم چی شد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!

سلام

دیروز که اومدم جشن تولدت نمی دونم چرا ایقدر دلم گرفت .

 اولش خیلی می ترسیدم ازاینکه منه سرافکنده رو قبول نکنی

احساس عجیبی داشتم . اما حالا خوشحالم که منو تو خونه ی خودت راه دادی

 .      

                                                                     ممنونم

            تولدت مبارک

 مغرورن

خود خواهن

آخ که نمیشه درد دلتو به کسی بگی آخ که خدای عزیزم تویی که بنده ی خودتو تا حالا نگه داشتی و نگه می داری  آخه اون که تا حالا پوسیده بود

چقدرخودخواه وچقدرمغرور