به چشمانم نگاه کن پشت این چشم ها اقیانوسی است که تنها جزیره ی دور افتاده وخشکیده اش  تو را می خواند  .. تو را می طلبد                                                                                                    به چشمانم نگاه کن                                                                                                              به چشمانی که اقیانوس پر آشوب  آن هر روز در انتظار تو می خروشد.. موج می کوبد بر ساحل جمعه. موجی که هر ذره اش نوایی از یا مهدی سر می دهد

هر روز در انتظار تو قایق رانان قلبم را در اعماق خود مدفون می کند  وکودکان در سحال را از خود می راند....هر رو ز غوغایی بر پا می کند  وآتشی بر دل ها می افکند..

 بعد ها نزدیک غروب  وقتی خبری از تونشد سکوتی عجیب سراسر وجودش را فرا می گیرد  .... آرام می گیرد و در خود خفه می شود .

 آنگاه در حالیکه همه جا ساکت است و  همه چیز در خواب 

                                صدای شکستن بغضی گوش ها را می نوازد

آری این بغض اقیانوس چشمان من است  که می شکند  

ودر تنهایی وسکوت نم نم بارانی  غمناک از قلب آسمان بر دل اقیانوس جریان می یابد ...                می گرید ومی گرید وخاموش وآرام از اندوهی دردناک در خود می میرد.

 هر گاه  مرا دیدی یادت باشد

                                  به چشمانم نگاه کن.

        مهدی موعود تو ای نور چشم                         ای زتو روشن همه ی روح وجسم

        مست وخرابم، تو عزیز منی                             بی   کس و زارم ، همه چیز منی      

                  

روزگاری به دنبال بارانی بودم ومسافری که زیر آن گام بر میدارد اکنون می دانم که او تویی  تنها تو

 بعد این تنها برای تو خواهم نوشت ونه کسانی که ارزش زندگی را در نزدم به هیچ رسانده اند

 

 

 

 

 

                                                         یامهدی